பியர் லோட்டி

கடல்வழியாக வந்த நாவலாசிரியர்

பியர் லோட்டி என்பது லூயி மாரி ஜூலியன் வியோ என்ற பிரெஞ்சு எழுத்தாளரின் புனைப்பெயர். அவர் 1850 ஆம் ஆண்டு பிரான்சின் ரோஷ்ஃபோர் நகரில் பிறந்தார்.

அவர் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு வாழ்க்கைகளை வாழ்ந்தார். ஒன்று பிரெஞ்சு கடற்படை அதிகாரியின் வாழ்க்கை; மற்றொன்று புகழ்பெற்ற நாவலாசிரியரின் வாழ்க்கை. கடற்படை அவரை எந்த நாட்டுக்கு அனுப்பியதோ, அந்த நாட்டைப் பற்றிய நூலை அவர் எழுதினார். ஜப்பான் அவருக்கு Madame Chrysanthème என்ற நூலைத் தந்தது. பிரிட்டனி பகுதி Pêcheur d'Islande என்ற படைப்பைத் தந்தது. துருக்கி அவருக்கு Aziyadé என்ற நாவலைத் தந்தது. 1899 ஆம் ஆண்டு நவம்பரில் அவர் இந்தியப் பெருங்கடல் பயணத்திற்கு அனுப்பப்பட்டபோது, ஐரோப்பா முழுவதும் அறியப்பட்ட எழுத்தாளராக இருந்தார். 1891 ஆம் ஆண்டிலேயே அவர் பிரெஞ்சு அகாடமியின் உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருந்தார்.

பியர் லோட்டி புதுச்சேரியை அடைந்த விதம் முக்கியமானது. இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக பிரெஞ்சு கப்பல்கள் வந்த அதே வழியில்தான் அவர் வந்தார். கடலில் இருந்து மெதுவாக கரையை அணுகும்போது, முதலில் தெரிந்தது நோத்திர்-டாம்-தே-ஆஞ்ச் தேவாலயத்தின் கோபுரங்கள். அதன் பிறகுதான் நகரம் முழுவதும் கண்முன் தோன்றியது. ஒரு நகரை அது விருந்தினர்களை வரவேற்க உருவாக்கப்பட்ட திசையிலிருந்து பார்க்க வேண்டும் என்பதை லோட்டி நன்றாகப் புரிந்திருந்தார்.

புதுச்சேரியில் அவர் நோத்திர்-டாம்-தே-ஆஞ்ச் தேவாலயத்தில் திருப்பலியில் கலந்து கொண்டார். ரூ துமா மற்றும் ரூ த லா மரீன் தெருக்களில் நடந்தார். வெள்ளை நகருக்கும் தமிழர் பகுதிகளுக்கும் இடையே சுற்றிப் பார்த்தார். அவர் வெறும் சுற்றுலாப் பயணி அல்ல; புதிய இடங்களை கவனமாகக் காண்பதில் பயிற்சி பெற்ற கடற்படை அதிகாரி.

இந்தியப் பயணத்திலிருந்து அவர் எழுதிய நூல் L'Inde (sans les Anglais). அதன் பொருள் "ஆங்கிலேயர்கள் இல்லாத இந்தியா". இந்த தலைப்பே அவரது நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் முக்கிய மையங்களைத் தவிர்த்து, பிரெஞ்சு குடியேற்றங்கள், இந்திய அரசராட்சிகள், மற்றும் ஆங்கிலேயர்களால் முழுமையாக உட்கொள்ளப்படாத புனித நகரங்களைப் பார்க்க அவர் முயன்றார்.

புதுச்சேரியைப் பற்றிய அவரது விளக்கம் மிகவும் சிறப்பானது. கடற்கரைக்கு மேலே உயர்ந்து நிற்கும் தேவாலயக் கோபுரங்கள், திருப்பலியில் கலந்து கொண்ட பிரெஞ்சு மற்றும் இந்திய மக்கள், பிரெஞ்சு மற்றும் தமிழ் கலாச்சாரங்கள் கலந்த நகரத்தின் தனித்துவமான முகம் — இவை அனைத்தையும் அவர் உயிரோட்டமாக எழுதியுள்ளார். இன்றும் அந்த நூல், மூன்றாவது பிரெஞ்சு குடியரசு காலத்தின் புதுச்சேரியைப் பற்றிய மிகச் சிறந்த இலக்கியச் சித்திரமாகக் கருதப்படுகிறது.

பியர் லோட்டி 1923 ஜூன் மாதம் பிரான்சின் ஹெந்தாய் நகரில் இறந்தார். இன்று அவரது பிரிட்டனி மற்றும் துருக்கி நாவல்கள் அதிகம் வாசிக்கப்படுகின்றன. ஆனால் புதுச்சேரிக்காக L'Inde (sans les Anglais) என்ற நூல் மாற்ற முடியாத ஒன்றாக உள்ளது. ஏனெனில் அது இன்று இல்லாத ஒரு நகரத்தின் நினைவுப் பதிவு. காலனித்துவ கால புதுச்சேரியின் தெருக்கள், தேவாலயங்கள், மக்கள், மற்றும் அதன் பிரெஞ்சு–தமிழ் கலவையான சூழல் ஆகியவற்றை முழு கவனத்துடன் பார்த்து எழுதிய ஒரே முக்கியமான பிரெஞ்சு எழுத்தாளர் பியர் லோட்டிதான்.

பியர் லோட்டி ஒரு வரலாற்றாசிரியர் அல்ல. அவர் ஒரு இராணுவத் தளபதியும் அல்ல. ஆனால் அவர் செய்த ஒரு முக்கியமான பணி உண்டு. டூப்ளெக்ஸ், புச்சி, லாலி, திப்பு சுல்தான் போன்றோர் உருவாக்கிய வரலாற்றின் பின்னர், அந்த உலகம் எப்படி தோன்றியது என்பதை அவர் எழுத்தில் பதிவு செய்தார். அதனால் அவரது நூல் வெறும் பயணக் குறிப்பல்ல; மறைந்து கொண்டிருந்த பிரெஞ்சு புதுச்சேரியின் கடைசி இலக்கியப் புகைப்படம் என்று சொல்லலாம்.