விக்டர் சிமோனல்

"ஜெர்மானியர்களைத் தாக்குங்கள்"

விக்டர் சிமோனல் 1896 டிசம்பர் 24 அன்று புதுச்சேரியில் பிறந்தார். அவரது குடும்பம் பல தலைமுறைகளாக அந்த நகரத்தில் வாழ்ந்து வந்த தமிழ்க் குடும்பமாகும். அவர் புதுச்சேரியில் உள்ள Collège Colonial பள்ளியில் கல்வி கற்றார். பின்னர் அதுவே Lycée Français ஆக மாறியது. பாரிசில் உள்ள École des Travaux Publics என்ற பொறியியல் கல்வி நிறுவனத்தில் அவர் சேர்க்கப்பட்டார். 1914 ஆகஸ்ட் 19 அன்று அவர் பாரிசை அடைந்தார். அதற்கு பதினாறு நாட்களுக்கு முன்புதான் ஜெர்மனி பிரான்சுக்கு எதிராகப் போர் அறிவித்திருந்தது.

1914 ஆகஸ்ட் 26 அன்று அவர் கல்வி நிலையத்தில் சேர்ந்தார். 1915 ஏப்ரல் 15 அன்று இராணுவப் பணிக்காக அழைக்கப்பட்டார். மூன்று படைப்பிரிவுகளில் பணியாற்றிய பிறகு, 55ஆவது காலாட்படைப் பிரிவில் இணைந்தார். 1916 மார்ச் 16 அன்று, இருபது வயதில், அவர் போர்முனைக்குச் சென்றார். துல் அருகிலிருந்த பாதுகாப்புக் கோட்டிலும், அப்ரெமோன் காடிலும், பொன்-ஆ-மூசோனிலும் பணியாற்றினார். அதிகாரிப் பயிற்சிக்காக அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1917 ஜூலை 24 அன்று இசூதூனில் நடைபெற்ற தேர்வில் பங்கேற்றார். பின்னர், 1917 ஆகஸ்ட் 10 அன்று, மிகக் குறைந்த அதிகாரி நிலையான aspirant பதவியுடன் வெர்டூன் போர்முனைக்குத் திரும்பினார்.

1917 ஆகஸ்ட் 16 அன்று, புதுச்சேரியில் இருந்த தனது தந்தைக்கு அவர் ஒரு கடிதம் எழுதினார். அந்தக் கடிதம் தன்னை விடத் தாமதமாகச் சென்றடையலாம் என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார்: "அன்புள்ள அப்பா... இதற்கிடையில், நான் கடவுளை நம்புகிறேன். வருத்தப்பட வேண்டாம். இன்னும் சில நாட்களில் அல்லது இருபது, முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நான் இறக்க வேண்டும் என்பது என் விதியாக இருந்தால், அதை என்னால் மாற்ற முடியாது... இது என் கடைசிக் கடிதமாக இருக்கலாம். அது உங்களைச் சென்றடையட்டும். எனக்கு அளிக்கப்பட்ட கடமையைச் சரியாக நிறைவேற்ற முயற்சிப்பேன்."

1917 ஆகஸ்ட் 20 அன்று, ஷாம்ப்நொவில்லின் கிழக்கே இருந்த கோத் டு தாலூ மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலில் அவரது பிரிவு பங்கேற்றது. ஜெர்மானியப் படைகளிடமிருந்து அந்த உயர்பகுதி கைப்பற்றப்பட்டது. அன்று மாலை, அவரது தளபதி செயலிழந்ததால், முதல் கம்பெனியின் முன்னணிப் பிரிவுக்குத் தலைமை ஏற்கும் பொறுப்பு சிமோனலுக்கு வழங்கப்பட்டது. அவர் முதல் வரிசையில், அனைவருக்கும் முன்னால் இருந்தார்.

1917 ஆகஸ்ட் 21 அன்று அதிகாலை ஐந்து மணிக்கு, பனிமூட்டத்தில் அவரது பிரிவு சாமோனியூவை நோக்கி முன்னேறியது. பிரெஞ்சுப் படைகள் சுமார் நானூறு மீட்டர் தூரம் கடந்தபோது, ஜெர்மானியப் பீரங்கிகளும் இயந்திரத் துப்பாக்கிகளும் தாக்குதலைத் தொடங்கின. அவரது பிரிவு அந்தத் தாக்குதலைக் கடந்து முன்னேறியது. அவர்கள் ஜெர்மானியர்களின் கம்பி வேலியை அடைந்தனர். அவரைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்த சார்ஜென்ட் துரான், சிமோனலை பாதி தூரத்தில் பார்த்ததாகவும், அதன் பிறகு அவரைக் காணவில்லை என்றும் கூறினார். பல மாதங்களுக்குப் பிறகு எழுதப்பட்ட படைப்பிரிவுத் தளபதியின் அறிக்கையில், துணை அதிகாரி பெர்தி, சிமோனலின் உடலை அந்தக் கம்பி வேலிக்கருகே கண்டுபிடித்ததாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: "உங்கள் சகோதரர், தன்னுடைய வீரர்கள் தன்னைப் பின்தொடர்கிறார்கள் என்று எண்ணி, பனிமூட்டத்துக்குள் முன்னேறியிருக்க வேண்டும். அவர் எதிரியின் வெளிப்புறக் கம்பி வேலி வரை சென்றடைந்தார்." அவரது தொடர்பு அதிகாரி ஆர்சேன் மாரே தெரிவித்தபடி, சிமோனலின் கடைசி வார்த்தைகள் இவை: "நாம் உள்ளே செல்கிறோம். அவர்களைத் தாக்குங்கள். ஜெர்மானியர்களைத் தாக்குங்கள்." சாமோனியூ கைப்பற்றப்பட்டது.

1918 ஏப்ரல் 4 அன்று, 55ஆவது படைப்பிரிவின் பாராட்டுப் பதிவில் அவரது பெயர் சேர்க்கப்பட்டது. அதில், "உற்சாகம் நிறைந்த இளம் பிரிவுத் தலைவர். குறிப்பிடத்தக்க அமைதியும் மன உறுதியும் கொண்டவர். 1917 ஆகஸ்ட் 21 அன்று, தனது வீரர்களை எதிரியின் கம்பி வேலியைக் கடந்து வழிநடத்தும்போது உயிரிழந்தார்" என்று குறிப்பிடப்பட்டது. 1920 ஆம் ஆண்டு அவருக்கு மரணத்திற்குப் பிறகு Croix de Guerre மற்றும் Médaille Militaire விருதுகள் வழங்கப்பட்டன. வெர்டூன் நகரம், தனது கௌரவப் பதிவில் அவருடைய பெயரைச் சேர்த்தது: "வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அந்த நகரின் வீரமான பாதுகாப்பில் பங்களித்த அனைத்து வீரர்களுடனும் கௌரவத்தைப் பகிர்ந்துகொண்ட இந்தியாவின் ஒரே மகன்." குபேர் அவென்யூவில் உள்ள பிரெஞ்சுப் போர் நினைவுச் சின்னத்திலும் அவரது பெயர் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது. வெர்டூனில் உயிரிழந்த இந்தியாவின் ஒரே மகன் அவர்தான்.

சாமோனியூ அருகே உள்ள பிரா-சூர்-மியூஸ் தேசிய நினைவிடத்தில், 262 ஆம் எண்ணுடைய கல்லறையில் அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார். 2003 ஆம் ஆண்டு, புதுச்சேரியில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்ட மண்ணும் கல்லும் அவரது சிலுவையின் அடிப்பகுதியில் உள்ள லொரேன் மண்ணுடன் கலக்கப்பட்டன. போர்நிறுத்த ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு, பிரெஞ்சுக் குடியேற்ற அரசாங்கம் பழைய rue de la Monnaie தெருவுக்கு அவரது பெயரைச் சூட்டியது. அந்தத் தெரு, நகரின் மிகப் பழமையான கல்லறையான ஐரோப்பியக் கல்லறையை நோக்கிச் செல்கிறது. புதுச்சேரிக்கு வெளியே உள்ள மற்றொரு பிரெஞ்சு இந்தியப் பகுதியான ஏனாமில் உள்ள தேவாலயத்திலும் அவரது நினைவுப் பலகை உள்ளது. அங்கு இன்றும் மக்கள் வந்து பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்.

விக்டர் சிமோனலின் வாழ்க்கை மிகக் குறுகியதாக இருந்தது. ஆனால் முதல் உலகப் போரிலும், புதுச்சேரியின் வரலாற்றிலும், அவரது பெயர் தனித்துவமான இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.