மேரி குபெர்லி

மீன் வியாபாரியின் மகள்

பிரெஞ்சு இந்தியாவின் ஆரம்ப தலைமுறையைச் சேர்ந்த பெண்களில், பெயர் பதிவாகியிருப்பவர்கள் மிகச் சிலரே. அவர்களில் ஒருவர்தான் மேரி குபெர்லி. புதுச்சேரியின் தொடக்கக் கதையின் ஒவ்வொரு கட்டத்துடனும் தொடர்புடைய ஒரே பெண்ணும் அவர்தான்.

அவர் பாரிசில் உள்ள லே ஆல்ஸ் பகுதியில் பிறந்தார். அவரது தந்தை மீன் வியாபாரி. பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியில் பணியாற்றிய வணிகர்களும் அதிகாரிகளும் வாழ்ந்த உலகத்திலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட சூழலில் அவர் வளர்ந்தார். அங்குதான் அவர் பிரான்சுவா மார்ட்டினைச் சந்தித்தார். பின்னர் புதுச்சேரியின் நிறுவுநராக அறியப்பட்ட மார்ட்டின், அப்போது அதே பகுதியில் ஒரு கடையில் உதவியாளராகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். இருவரும் காதலித்தனர். மேரியின் தாய்க்குத் தெரியாமல் இரகசியமாகத் திருமணம் செய்துகொண்டனர்.

திருமணம் வெளிச்சத்துக்கு வந்தபோது, இரு குடும்பங்களும் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. மேரியின் தாய், அவரை வீட்டைவிட்டு வெளியேற்றினார். மார்ட்டினை மருமகனாக ஏற்க மறுத்தார். அதே திருமணத்திற்காக மார்ட்டினின் முதலாளியும் அவரைப் பணிநீக்கம் செய்தார். இளம் தம்பதியினர், வருமானமும் ஆதரவும் இல்லாத நிலையில் வாழ்க்கையைத் தொடங்கினர். குடும்பத்தை நடத்துவதற்காக மேரி மீண்டும் சந்தையில் மீன் விற்பனை செய்யத் தொடங்கினார். மார்ட்டின் கிடைத்த கணக்குப் பணிகளைச் செய்தார். அவர்களுடைய வறுமைக் காலத்தில், மேரி-ஆன் என்ற மகள் உட்பட குறைந்தது ஒரு குழந்தை பிறந்தது.

1664 ஆம் ஆண்டின் கோடைக்காலத்தில், மடகாஸ்கர் மற்றும் இந்தியாவில் வேலைவாய்ப்பும் பயண வசதியும் வழங்கப்படும் என்று அறிவித்த பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் அறிவிப்பை மார்ட்டின் பார்த்தார். 1665 மார்ச் மாதத்தில் அவர் புறப்பட்டுச் சென்றார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு புதுச்சேரிக்கு வந்த பயணியான ரோபெர்ட் ஷால் பதிவு செய்ததன்படி, அவர் எங்கு செல்கிறார் அல்லது அவரை எவ்வாறு தொடர்புகொள்வது என்று தனது மனைவியிடம் கூறாமல் சென்றதாகச் சொல்லப்படுகிறது. மேரி குபெர்லி, தனது கணவரைப் பற்றிய எந்தச் செய்தியும் இல்லாமல் இருபத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வாழ்ந்தார். சந்தையில் கிடைத்த வருமானத்தை நம்பியே குழந்தைகளை வளர்த்தார். மார்ட்டின் கூறிய திருமணக் கதையை உறுதிப்படுத்துவதற்காக, மேரியைக் கண்டுபிடிக்கவே கம்பெனி லே ஆல்ஸ் பகுதியில் ஆறு வாரங்கள் தேடியதாகக் கூறப்படுகிறது.

1674 ஏப்ரல் மாதத்தில், தனது மகள் மேரி-ஆனுடன் மேரி குபெர்லி புதுச்சேரியை அடைந்தார். சான் தோமே வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, மார்ட்டின் புதுச்சேரியில் பிரெஞ்சு நிலையை மீண்டும் நிறுவி மூன்று மாதங்களே ஆகியிருந்தன. அவர் வந்தபோது, அங்கு நாணல் குடிசைகளும் உப்பளங்களும் மட்டுமே இருந்தன. அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில், அந்த இடம் இந்தியாவில் பிரெஞ்சுக்காரர்களின் முக்கியத் தளமாக மாறுவதை அவர் கண்டார்.

1693 ஆம் ஆண்டு டச்சுக்காரர்கள் புதுச்சேரியை முற்றுகையிட்டு கைப்பற்றியபோது, மார்ட்டின் கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்டு படாவியாவுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். மேரி குபெர்லி, புதுச்சேரியில் தங்காமல், தனது கணவருடன் சிறைவாசத்துக்குச் செல்ல முடிவு செய்தார். 1697 ஆம் ஆண்டு ரிஸ்விக் அமைதி ஒப்பந்தத்தின் மூலம் நகரம் மீண்டும் பிரான்சிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பிறகுதான் அந்தக் குடும்பம் திரும்பி வந்தது.

1706 டிசம்பர் மாதத்தில் மார்ட்டின் இறந்தபோது, அவர்களுடைய மூன்று மகள்களும் பிரெஞ்சு இந்தியாவின் முக்கிய நிர்வாகக் குடும்பங்களில் திருமணம் செய்துகொண்டிருந்தனர். ஒருவர் சந்திரநாகூரின் முதல் இயக்குநரைத் திருமணம் செய்திருந்தார். மற்றொருவர் புதுச்சேரிப் படைத்தளத்தின் மேஜரை மணந்திருந்தார். இன்னொருவர் கம்பெனியின் மூத்த அதிகாரியைத் திருமணம் செய்திருந்தார்.

மேரி குபெர்லி தனது கணவரைவிட நீண்ட காலம் வாழ்ந்தார். 1918 ஆம் ஆண்டு, புதுச்சேரியில் மார்ட்டினின் உயிலுடன் சேர்ந்து அவரது உயிலும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு ரோபெர்ட் ஷால் பதிவு செய்த தகவல்களை அது உறுதிப்படுத்தியது. ஆனால், அவர் எப்போது இறந்தார், எந்தச் சூழலில் இறந்தார் என்பதற்கான பதிவுகள் எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

அவரைப் பற்றிய அதிகாரப்பூர்வ உருவப்படம் எதுவும் இன்று இல்லை. ஆனால் அவரது வாழ்க்கையின் சுவடுகள் எஞ்சியுள்ளன. பாரிசில் மீன் விற்றுக்கொண்டிருந்தபோது, அவரது கணவர் ஒரு பேரரசை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தார். இந்தியாவுக்கு அவர் வந்தது ஒரு நிர்வாகியின் மனைவியாக அல்ல. காலனித்துவ வாழ்க்கை அளிக்கக்கூடிய சிரமங்களை விடக் கடினமான அனுபவங்களை ஏற்கனவே கடந்து வந்த பெண்ணாக அவர் புதுச்சேரியை அடைந்தார்.