பிரான்சுவா கௌடார்

கரைக்காலைக் கட்டிய மனிதர்

பிரான்சுவா பியர் எஸ்தாஷ் கௌடார் 1844 ஆம் ஆண்டு கரைக்காலில் பிறந்தார். அவரது குடும்பத்தின் பிரெஞ்சு தொடர்பு புதியதல்ல. அவரது தாத்தா 18ஆம் நூற்றாண்டில் பிரெஞ்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியில் பணியாற்றியவர். அதனால் பிரான்சுவா கௌடார், பல தலைமுறைகளாக பிரெஞ்சு இந்தியாவில் வாழ்ந்து வந்த ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தார். இந்தக் குடும்பம் கரைக்கால் மற்றும் புதுச்சேரியின் கத்தோலிக்க தொழில்முறை சமூகத்தில் முழுமையாக இணைந்திருந்தாலும், அதன் பாரிஸ் வேர்களை மறக்கவில்லை.

அவர் சட்டம் படித்தார். இருபது வயதில், 1864 ஆம் ஆண்டு கரைக்கால் நீதிமன்றத்தில் வழக்கறிஞராகப் பதிவு செய்யப்பட்டார். அதன் பிறகு நாற்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக கரைக்கால் மற்றும் புதுச்சேரி நீதிமன்றங்களில் வழக்கறிஞராக பணியாற்றினார்.

கௌடாரின் அரசியல் வாழ்க்கை பிரான்சின் மூன்றாவது குடியரசு காலத்தில் உருவான புதிய மாற்றங்களுடன் தொடர்புடையது. அந்த காலத்தில் பிரெஞ்சு அரசு தனது கடல்கடந்த குடியேற்றங்களிலும் நகராட்சி அமைப்புகளை உருவாக்கத் தொடங்கியது. 1880 ஆம் ஆண்டு பிரெஞ்சு இந்தியாவில் முதல் தேர்தல் மூலம் அமைந்த நகராட்சிகள் உருவாக்கப்பட்டன. அதில் கரைக்காலின் முதல் மேயராக 1880 மே 30 அன்று பிரான்சுவா கௌடார் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இது ஒரு சாதாரண பதவி அல்ல. அந்த காலத்தில் பொதுமக்களின் அரசியல் பங்கேற்பு மிகவும் குறைவாக இருந்த நிலையில், ஒரு தேர்தல் மூலம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நகரத் தலைவர் என்பது ஒரு புதிய மாற்றத்தின் அடையாளமாக இருந்தது. அவர் 1879 முதல் 1890 வரை பிரெஞ்சு இந்தியாவின் பொதுக்குழு உறுப்பினராகவும் பணியாற்றினார். பின்னர் புதுச்சேரியின் துணை மேயராகவும், பிரெஞ்சு இந்திய அரசின் தனிப்பட்ட ஆலோசகராகவும் இருந்தார். 1914 ஆகஸ்ட் 4 அன்று பிரான்சின் உயரிய விருதுகளில் ஒன்றான லெஜியன் ஆஃப் ஹானர் விருது அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.

கௌடார் ஒரு அரசியல்வாதி மட்டுமல்ல. அவர் ஒரு பெரிய தொழிலதிபரும் ஆவார். 1902 ஆம் ஆண்டு தனது பொறியாளர் மகன்களுடன் இணைந்து புதுச்சேரியில் கௌடார்–செயின்ட் எலிசபெத் உலோகத் தொழிற்சாலையை தொடங்கினார். அது அக்கால பிரெஞ்சு இந்தியாவின் மிகப்பெரிய தொழில் முயற்சிகளில் ஒன்றாக இருந்தது. தொழிற்சாலை உச்ச வளர்ச்சியை அடைந்தபோது, 2,000 முதல் 4,000 இந்திய தொழிலாளர்கள் வரை பணியாற்றினர். அவர்களை 12 பெல்ஜிய பொறியாளர்கள் மற்றும் மேற்பார்வையாளர்கள் வழிநடத்தினர். 1919 ஆம் ஆண்டு இந்தத் தொழிற்சாலை சுமார் 75 மில்லியன் பிராங்குகளுக்கு விற்கப்பட்டது. அது பிரெஞ்சு இந்திய வரலாற்றில் நடந்த மிகப்பெரிய தொழில் பரிவர்த்தனைகளில் ஒன்றாகும்.

கௌடாரின் பெயரை இன்று புதுச்சேரியில் பலர் நினைவுகூருவதற்கான காரணம் அவரது தொழிற்சாலை மட்டும் அல்ல. அவர் செய்த ஒரு முக்கியமான நன்கொடை. அவரது வாழ்க்கையின் இறுதிக் காலத்தில், அவர் புதுச்சேரியில் உள்ள நோத்திர்-டாம்-தே-ஆஞ்ச் தேவாலயத்திற்கு ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் சிலையை வழங்கினார். காராரா பளிங்குக் கல்லால் செய்யப்பட்ட இந்தச் சிலை, ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் புனிதராக அறிவிக்கப்பட்ட ஆண்டான 1920 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இன்றும் அந்தச் சிலை தேவாலயத்தில் உள்ளது. அதற்கு அருகிலுள்ள பொது தோட்டமும் அவரது நன்கொடையுடன் தொடர்புடையது.

பிரான்சுவா கௌடார் 1923 ஜூன் மாதம் பிரான்சின் கேன்ஸ் நகரில் இறந்தார். அவர் இறப்பதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிறுவப்பட்ட ஜோன் ஆஃப் ஆர்க் சிலை, இன்று புதுச்சேரி வெள்ளை நகரத்தின் அதிகம் பார்வையிடப்படும் இடங்களில் ஒன்றாக உள்ளது.

புதுச்சேரியின் வரலாறு என்பது வெறும் ஆளுநர்கள், போர்கள், அரசியல் தலைவர்கள் பற்றிய வரலாறு அல்ல. அதை உருவாக்கிய உள்ளூர் மனிதர்களின் வரலாறும் ஆகும். டூப்ளெக்ஸ் போன்றவர்கள் பேரரசைக் கனவு கண்டனர். கிளைவ் போன்றவர்கள் அதிகாரத்தை மாற்றினர். ஆனால் கௌடார் போன்றவர்கள் நகரத்தை கட்டினர். அவர் ஒரு வழக்கறிஞர், ஒரு தேர்தல் மூலம் வந்த நகரத் தலைவர், ஒரு தொழிலதிபர், ஒரு நன்கொடையாளர். கரைக்காலுக்கும் புதுச்சேரிக்கும் பிரெஞ்சு காலத்தில் உருவான நவீன நகர வாழ்க்கையின் முகமாக இருந்தவர்களில் பிரான்சுவா கௌடார் முக்கியமானவர்.