கிளோத் மார்ட்டின்

புதுச்சேரியிலிருந்து கான்ஸ்டாண்டியா வரை

கிளோத் மார்ட்டின் 1735 ஆம் ஆண்டு லியோனில் பிறந்தார். அவரது தந்தை பீப்பாய்கள் தயாரிக்கும் தொழிலாளி. இராணுவத்தில் சேருவதற்கு முன், அவர் பட்டுப் நெசவாளரிடம் பயிற்சி பெற்றார். பதினாறு வயதில், 1751 செப்டம்பர் மாதத்தில், பிரெஞ்சுக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியில் சேர்ந்தார். அவர் வீட்டை விட்டு புறப்படும்போது, வண்டியில் திரும்பி வர முடிந்த பிறகுதான் வீட்டுக்கு வர வேண்டும் என்று அவரது தாய் கூறியதாகச் சொல்லப்படுகிறது. பின்னர் அது கசப்பான நகைச்சுவையாக மாறியது. ஏனெனில், பிரெஞ்சுப் புரட்சி ஏற்பட்ட பிறகு, அவர் பிரான்சுக்குத் திரும்புவது முற்றிலும் சாத்தியமற்றதாகிவிட்டது.

கர்நாடகப் போர்களின் போது, ஜோசப் ஃபிரான்சுவா டூப்ளெக்ஸ் மற்றும் ஜெனரல் தாமஸ் ஆர்தர் லாலி ஆகியோரின் கீழ் அவர் இந்தியாவில் பணியாற்றினார். அப்போது கொரோமண்டல் கடற்கரையில் இருந்த பிரெஞ்சு ஆதிக்கம் படிப்படியாகச் சுருங்கி, சில கடலோரத் தளங்களாக மட்டுமே மாறியிருந்தது. 1761 ஆம் ஆண்டு புதுச்சேரி மூன்றாவது முறையாக பிரிட்டிஷாரிடம் வீழ்ந்தது. அதனுடன், பிரெஞ்சுப் படையின் ஊதியமும் ஒழுங்கும், எதிர்கால நம்பிக்கைகளும் சிதைந்தன. மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, கரம்நாசா ஆற்றங்கரையில் அவர் முகாமிட்டிருந்தார். அப்போது, பிரிட்டிஷ் சேவையில் இருந்த பிரெஞ்சு மற்றும் ஜெர்மானிய வீரர்கள் ஊதியம் கிடைக்காததால் கிளர்ச்சி செய்திருந்தனர். அந்த நேரத்தில், கூலிப்படைத் தலைவருடன் இணைய தப்பிச் செல்லத் திட்டமிட்டிருந்த சில பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மார்ட்டினை அணுகினர். அவர் தெளிவற்ற பதிலை அளித்தார். பின்னர் அமைதியாகப் படையிலிருந்து விலகினார். ஆனால், அவர்களுடன் சேராமல் பிரிட்டிஷ் முகாமை நோக்கிச் சென்றார். பிரிட்டிஷ் இராணுவத்தில் அவரது அதிகாரப்பூர்வ நியமனம் 1764 ஏப்ரல் 18 தேதியிட்டது. பிரெஞ்சு இந்தியாவின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு அவர் எடுத்த அந்த முடிவுதான், அவரது வாழ்நாளின் மீதியையெல்லாம் தீர்மானித்தது.

அடுத்த சில ஆண்டுகளில், வங்காளத்தின் தலைமை நிலஅளவையரின் கீழ் அவர் வரைபட அதிகாரியாகப் பணியாற்றினார். அவத், கூச் பெஹார் மற்றும் வங்காளப் பகுதிகளை வரைபடமாக்கினார். 1767 ஆம் ஆண்டு, அரசுக்கு எதிரான நடவடிக்கை குற்றச்சாட்டின் பேரில் அவர் கம்பெனிப் பணியிலிருந்து தற்காலிகமாக நீக்கப்பட்டார். ஆனால், அவரது நிலஅளவுத் திறமையின் காரணமாக, இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் பணியில் சேர்க்கப்பட்டார்.

1776 ஆம் ஆண்டு, லக்னோவில் அவத் நவாபின் ஆயுதக் கிடங்கின் கண்காணிப்பாளராக அவர் பொறுப்பேற்றார். இந்தப் பதவி, கம்பெனியின் செல்வாக்குக்கு எதிரான ஒரு சமநிலையாக நவாபுக்கு அவரைப் பயனுள்ளவராக மாற்றியது. அதே நேரத்தில், நவாபும் கம்பெனியும் ஒருசேர நம்பிக்கை வைத்திருந்த சிலருள் ஒருவராகவும் அவரை உருவாக்கியது. அவர் ஒருபோதும் பிரான்சுக்குத் திரும்பவில்லை. தனது தேசிய அடையாளத்தையும் மாற்றவில்லை. 1800 ஆம் ஆண்டு அவர் இறந்தபோது, தனது முழு வயது வந்த வாழ்க்கையையும் பிரிட்டிஷ் மற்றும் நவாப் ஆட்சிகளின் கீழ் கழித்த ஒரு பிரெஞ்சுக்காரராகவே இருந்தார்.

லக்னோவில், வட இந்தியாவின் பெரிய நில உரிமையாளர்களில் ஒருவராக அவர் உயர்ந்தார். கையெழுத்துப் பிரதிகள், சிற்றோவியங்கள், நாணயங்கள் மற்றும் இயற்கைச் சேகரிப்புகள் உள்ளிட்ட மிகப் பெரிய தனியார் சேகரிப்புகளில் ஒன்றை அவர் உருவாக்கினார். அவர் இறந்தபோது தயாரிக்கப்பட்ட பட்டியலில், சுமார் எண்பது பக்கங்களில் அந்தச் சேகரிப்புகள் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தன. மேலும், நான்காயிரத்துக்கும் அதிகமான புத்தகங்களைக் கொண்ட தனிப்பட்ட நூலகமும் அவரிடம் இருந்தது. முகலாய மரபில் பயிற்சி பெற்ற ஓவியர்களைக் கொண்டு, இந்தியப் பறவைகளைச் சித்தரித்த சுமார் 650 ஓவியங்களை அவர் உருவாக்கச் செய்தார். இந்தத் தொகுப்பு இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக கியூ தோட்டங்களில் கவனிக்கப்படாமல் இருந்தது. பின்னர் அது மீண்டும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. 2020 ஆம் ஆண்டு லண்டனில் நடைபெற்ற கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி ஓவியக் கண்காட்சியின் மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்பாக அது வர்ணிக்கப்பட்டது.

கோமதி நதிக்கரையில் அவர் கட்டிய மிகப் பெரிய கட்டிடம் கான்ஸ்டாண்டியா ஆகும். விருந்து மண்டபம், மாளிகை, கோட்டை மற்றும் அவரது கல்லறை ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய ஆறு மாடிக் கட்டடமாக அது வடிவமைக்கப்பட்டது. அந்தக் கட்டிடத்தைப் பலமுறை கைப்பற்ற முயன்ற நவாப், மார்ட்டின் உயிருடன் இருக்கும் வரை அதை எடுத்துக்கொள்ள முடியாதபடி அவர் திட்டமிட்டிருந்தார். அவர் இறந்த உடனேயே அது கல்லறையாக மாறும் வகையில் அந்தக் கட்டிடம் அமைக்கப்பட்டது.

மார்ட்டின் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை. ஆனால், பவுலோன் என்ற துணையுடன் பல தசாப்தங்கள் நீடித்த உறவைப் பேணினார். சிறுவயதில் அவரை வாங்கியிருந்தார் என்று கூறப்படுகிறது. மார்ட்டின் நிறுவிய கல்லூரி வளாகத்திலேயே பவுலோன் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார்.

பல ஆண்டுகள் தாமதத்திற்குப் பிறகே அவரது உயில் அமலுக்கு வந்தது. அதன் மூலம், லா மார்ட்டினியர் என்ற பெயரில் ஆறு பள்ளிகள் நிறுவப்பட்டன. அவை லக்னோ, கல்கத்தா மற்றும் அவரது சொந்த ஊரான லியோனில் அமைந்தன. கொள்கையளவில், எல்லா இனங்களையும் தேசிய இனங்களையும் சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கும் அந்தப் பள்ளிகள் திறந்திருந்தன. அந்தக் கல்வி நிறுவனங்கள் இன்றும் செயல்பட்டு வருகின்றன.

புதுச்சேரியின் படைத்தளத்தில் சாதாரண வீரராக வாழ்க்கையைத் தொடங்கி, நகரம் வீழ்ந்தபோது தரப்பை மாற்றிய கிளோத் மார்ட்டின், இறுதியில் காலனித்துவ இந்தியாவின் மிகவும் எதிர்பாராத நன்கொடையாளர்களில் ஒருவராக மாறினார்.