Rue Dupuy

ஆண்ட்ரே ஜூலியன், கோம் டுபுய், 1816 முதல் 1825 வரை புதுச்சேரியை ஆட்சி செய்தார். 1814-ஆம் ஆண்டின் பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தை நடைமுறையில் கொண்டு வருவதற்காக, லூயி பதினெட்டாம் மன்னரின் சார்பில் அவர் இங்கு வந்தார். பிரெஞ்சுக் கொடியை மீண்டும் ஏற்றுவது, பிரெஞ்சுச் சட்டத்தை மீள நிறுவுவது, மீண்டும் மீண்டும் அழிக்கப்பட்டு, திருப்பிக் கொடுக்கப்பட்டு, புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒரு நகரத்தை மறுகட்டமைப்பது ஆகியவை அவரது பொறுப்புகளாக இருந்தன.

அவர் கண்ட காட்சி இருண்டதாக இருந்தது. 1793-ல் பிரிட்டிஷ் படைகள் புதுச்சேரியின் கோட்டைக் கட்டமைப்புகளை முறையாக இடித்துத் தள்ளியிருந்தன; பழைய மதில்கள் நின்ற இடங்களில் சிதிலங்களே மிஞ்சியிருந்தன. மக்கள் வறுமையிலும் பற்றாக்குறையிலும் வாழ்ந்தனர். அந்த இடிபாடுகளில் டுபுய் ஒரு வாய்ப்பைக் கண்டார். அவற்றை அகற்றி, இன்றைய நகரத்தின் வெளிப்புற வளையத்தை உருவாக்கும் அகலமான சாலைகளை அமைக்கத் தொடங்கினார். பழைய கோட்டைகளின் இடிப்பு வரிசை புதிய தெருக்களாக மாறியது. இன்று வெளிப்புற புதுச்சேரியின் நகர அமைப்பு அந்த முடிவின் விளைவாகும்.

அவருடைய சட்டரீதியான பங்களிப்பும் அதே அளவுக்கு நீடித்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. பிரெஞ்சு இந்தியக் குடியிருப்புகள் அனைத்திலும் ஒரே மாதிரியான சட்டக் கோட்பாடுகளை அவர் அமல்படுத்தினார். அதற்கு முன், இரண்டு நூற்றாண்டுகளாகச் சேர்ந்து வந்த பல்வேறு வழக்கங்களும் முன்னுதாரணங்களும் நடைமுறையில் இருந்தன. புதுச்சேரியை சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலிருந்து வேறுபடுத்திய சட்ட அமைப்பு, பின்னர் renonçants மற்றும் பிரெஞ்சுக் குடிமக்களை ஈர்த்த தனித்துவம், அவரது நிர்வாக காலத்தில்தான் சட்ட வடிவம் பெற்றது.

வரலாற்றாசிரியர்கள் அவரை தாராள மனம் கொண்டவராகவும், ஆனால் உறுதியற்றவராகவும் நினைவுகூர்கிறார்கள்: குறைந்த வளங்களுடனும், பாரிஸிலிருந்து மிகச் சிறிய ஆதரவுடனும், சிதைந்த நகரத்தை மீண்டும் எழுப்ப முயன்ற நல்ல மனிதர். 1825-ல் அவர் வெளியேறும்போது, அகலச் சாலைகள் உருவாகத் தொடங்கியிருந்தன, சட்டங்கள் தொகுக்கப்பட்டிருந்தன, மேலும் குறைந்தபட்சம் தோற்றத்திலாவது நகரம் மீண்டும் பிரெஞ்சுத் தன்மையை அடைந்திருந்தது.